Prismic bouwde de slice. En liet je daarna per taal, per gebruiker en per tier betalen.

Locatielimieten zijn het kernprobleem

De lokalisatielimieten van Prismic zijn de strengste in de headless-CMS-markt. Voor $675/maand (Platinum) krijg je bij Prismic 8 locales. Niet onbeperkt. Acht.

Voor elk team met bescheiden internationale ambities — bijvoorbeeld een Europese SaaS met Engels, Duits, Frans, Spaans, Italiaans, Nederlands, Pools en Portugees — zit je al aan Platinum-prijs alleen al om het aantal locales te dekken. Op Medium ($150/maand) krijg je 5 locales.

b10cks heeft geen locatielimieten op welk plan dan ook. Elke taal die je product nodig heeft, is er vanaf dag één.

Stoeltiers zijn krap

Prismic’s gebruikerslimieten lopen snel op: 1 gebruiker (Free), 3 (Starter), 7 (Small), 25 (Medium), Onbeperkt (Platinum). Voor de meeste echte teams betekent dit:

• Een team van 4: $25/maand (Small)
• Een team van 10: $150/maand (Medium)
• Een team van 30: $675/maand (Platinum)

b10cks heeft geen limieten per stoel. Onbeperkte editors op elk plan.

Ontwikkelomgevingen zijn duur

Prismic’s ontwikkelomgevingen — geïsoleerde staging- en testomgevingen waar developers aan schemawijzigingen kunnen werken zonder productie te beïnvloeden — zijn niet beschikbaar onder Platinum, en zelfs op Platinum vereisen ze een add-on van $3.000/jaar op gefactureerde plannen.

Voor ontwikkelteams die een degelijke staging-workflow hanteren, is het ontbreken van betaalbare omgevingen een echte beperking.

b10cks bevat environment branching vanaf het Growth-plan, zonder aparte add-on.

Aangepaste rollen en SSO: alleen Enterprise

Aangepaste rollen (naast een paar vooraf ingestelde opties) vereisen Medium of hoger. SSO is alleen voor Enterprise. Voor organisaties met een identity provider en de noodzaak om precieze redactionele rechten in te stellen — wat eerder de norm dan de uitzondering is — dwingt de structuur van Prismic je richting een premiumcontract.

b10cks bevat SSO en volledig configureerbare aangepaste rollen op elk plan.

Slice Machine: kracht met een prijskaartje

Prismic’s Slice Machine is oprecht handig — een CLI-gebaseerde workflow waarbij developers slices in code definiëren, synchroniseren met het Prismic-model, en editors de samengestelde slices gebruiken. Voor teams waar de developer de componenten definieert en de editor pagina’s samenstelt, werkt het goed.

De keerzijde: je contentmodel leeft in je codebase, wat betekent dat schemawijzigingen een deploycyclus vereisen. Niet-technische teams kunnen het contentmodel niet aanpassen zonder betrokkenheid van developers.

b10cks’ infinite canvas laat contentarchitecten toe om blocks visueel te modelleren en de structuur aan te passen zonder code aan te raken. Wijzigingen worden meteen doorgegeven aan de editor. Beide aanpakken zijn valide — de juiste keuze hangt af van hoeveel controle je contentteams over het model wilt geven.